بیت کوین و تاریخچه ی آن

بیت کوین به سیستم متمرکز بانکداری بستگی ندارد. از آنجا که هر گره در شبکه متعلق به شخص خاصی است، کل شبکه وظیفه دارد صحت دفتر را حفظ کند. وقتی بیت کوین یا بخشی از بیت کوین را برای شخص دیگری ارسال می‌کنید، کل شبکه در آن شرکت می‌کند.

فرآیند تمرکززدایی، یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های شبکه بیت کوین می‌باشد. هیچ سازمانی شبکه بیت کوین را کنترل نمی‌کند. این پروتکل توسط گروهی از رمزگذاران داوطلب نگهداری می‌شود و توسط یک شبکه باز کامپیوترهای اختصاصی در سراسر جهان اجرا می‌شود.

از آنجا که اعتباردهنده مرکزی در این شبکه وجود ندارد، کاربران نیازی به شناساندن خود در هنگام ارسال بیت کوین به دیگران ندارند. وقتی فرستنده‌ای تراکنشی را شروع می‌کند، پروتکل تمام معاملات قبلی را بررسی می‌کند تا تأیید کند فرستنده بیت کوین لازم دارد و همچنین اجازه ارسال آن‌ها را دارد. به عبارت دیگر، کاربران بیت کوین از نظر تئوری به صورت نیمه ناشناس فعالیت می‌کنند، شبکه خودبازرسی است و اطمینان حاصل می کند که کاربران بد نمی‌توانند پاداش دریافت کنند.

بیت کوین نیز شبه ناشناس است. در واقع، هر کاربر با آدرس کیف پول خود مشخص می‌شود، که می‌تواند برای ردیابی و پیگیری کردن معاملات استفاده شود. ضابطین قضایی همچنین روش‌هایی برای شناسایی کاربران در صورت لزوم ایجاد کردهاند. طبق قانون، اکثر صرافی‌ها قبل از اجازه خرید یا فروش بیت کوین، باید احراز هویت مشتریان خود را انجام دهند. این بدان معناست که آدرس کیف پول اختصاص داده شده در صرافی‌ها به احتمال زیاد به یک کاربر خاص مرتبط است. با این حال، کیف پول ارزهای رمزنگاری شده فقط به صرافی‌ها یا سایر سرویس‌های آنلاین محدود نمی‌شود و ردیابی کیف پول ایجاد شده توسط کاربر در یک رایانه شخصی کاملاً دشوار است. علاوه بر این، هر تراکنش در شبکه کاملاً شفاف است، واقعیتی که توجه برخی از طرفداران حریم خصوصی را جلب می‌کند. در نهایت، ردیابی یک تراکنش بیت کوین برای یک شخص خاص دشوار است اما غیرممکن نیست، و هر ادعایی مبنی بر ناشناس بودن بیت کوین نادرست است.

از آنجا که شبکه بیت کوین شفاف است، روند یک تراکنش خاص برای همه قابل مشاهده است. پس از تأیید تراکنش، قابل برگشت نیست. این بدان معناست که هرگونه تراکنش در شبکه بیت کوین قابل تغییر نیست و باعث می‌شود از هکرها ایمن بماند. بیشتر هک‌های بیت کوین در سطح کیف پول اتفاق می‌افتد، هکرها با دسترسی به کلید کیف پول بیت کوین آن را مورد حمله قرار می‌دهند بجای اینکه بر خود پروتکل بیت کوین تأثیر بگذارند.

ویژگی دیگر بیت کوین که نیاز به بانک های مرکزی را از بین می‌برد این است که عرضه بیت کوین توسط الگوریتم‌های اصولی به شدت کنترل می شود. با استفاده از ارزهای فیات (دلار، یورو، ین و ...) بانک‌های مرکزی می‌توانند هر تعداد واحد ارز صادر کنند و ارزش آن را نیز تغییر دهند. دارندگان این ارز، به ویژه شهروندان معمولی، این هزینه را متحمل می‌شوند.

در شبکه بیت کوین، هر ساعت تعداد کمی بیت کوین تولید می‌شود و تا رسیدن به حداکثر 21 میلیون بیت کوین، سرعت آن کاهش می‌یابد. این باعث جذابیت بیت کوین به عنوان یک دارایی می شود. از لحاظ تئوری، اگر تقاضا رشد کند و عرضه همان مقدار باقی بماند، ارزش افزایش می یابد.

به طور کلی، ارزش بیت کوین از زمان خلق آن بسیار افزایش یافته است و در دسامبر 2017 با قیمت 19،783.06 دلار به اوج خود رسید. در تاریخ 30 نوامبر سال 2020، قیمت برای مدت کوتاهی از آن بالاتر رفت و به 19،850.11 دلار رسید. قیمت واقعی یک دارایی غیرمتمرکز مانند بیت کوین به طور دقیق تعریف نشده است. سرویس‌ها و مبادلات مختلف ممکن است قیمت‌های مختلفی را برای بیت کوین در هر زمان مشخص کنند که ناشی از اختلاف در نقدینگی دارایی، افزایش یا کاهش و سایر عوامل است.

تقریباً هر چهار سال، مقدار بیت کوینی که استخراج کنندگان می توانند از شبکه استخراج کنند به نصف کاهش می‌یابد و به طور بالقوه قیمت دارایی را افزایش می‌دهد. چنین رویدادی نصف شدن بیت کوین نامیده می‌شود که آخرین مورد در ماه مه سال 2020 اتفاق افتاد.